Naar de inhoud
Informatie en lotgenotencontact voor iedereen met de ziekte van Sjögren
Leven met Sjögren

Het verhaal van Alma Siereveld-Bioch

Nieuws

Hallo allemaal! Ook ik zal me eens even voorstellen. Ik ben Alma Siereveld-Bioch, getrouwd met Hans en samen hebben we een dochter en 3 dotten van kleinkinderen.




Hallo allemaal!

Ook ik zal me eens even voorstellen.
Ik ben Alma Siereveld-Bioch, getrouwd met Hans en samen hebben we een dochter en 3 dotten van kleinkinderen.

Na degeboorte van mijn dochter ben ik nooit meer de oude geworden en mijn plan omweer te gaan werken viel dan ook totaal in duigen. Mijn arme rug, veel van mijn tussenwervelschijven zijn weg en dat noemen ze discopathie L5-S1.

In mijnzwangerschap is het in mijn rug geschoten en het is er ook nooit meeruitgegaan. Ik moest geopereerd worden en dan gingen ze de boel vastzettenmiddels schroeven en platen, maar...dat ging niet door! Nee want ik ben superallergisch voor nikkel, ook in voedsel zoals o.a. bruin brood en chocola en inmijn mond! Dus dat ging niet door en na jaren van pijn en ellende en vooralheel veel fysiotherapie, zijn die wervels aan elkaar gegroeid! Dat vind ik tot op de dag van vandaag nog steeds een wonder, want de rugpijn is echt veel minder!

Ik dokterde wat af en werd zelfs naar een psychiater gestuurd, maar die stuurde me gelijk weer terug met de mededeling tussen jouw oren is alles okidoki. Nou ja dat is mooi meegenomen toch, tenslotte kun je ook hieraan niks aan doenmocht dit wel het geval zijn.

Ik tobde nog steeds met vreemde allergieën enkwam terecht in het Dijkzigt bij dermatoloog die bij mijn binnenkomst al direct zag wat ik had. Hij zei 'ooooo u heeft vast de ziekte van Sjögren'. Hij regelde afspraak met dokter van de Merwe alias onze 'ome Joop' en die stelde primair Sjögren vast en dit pas in 1981! Ik had antistoffen ANA en SSA in mijn bloed,en de Schirmertesten en bengaals roodkleuring waren ook niet goed. De speekselbiopten waren goed.

Een paar jaar later kreeg ik de ziekte van Hashimoto, een auto-immuun schildklierziekte en werd dik en pafferig en kreeg maat 48! Na 9 jaar ging mijn schildklier weer wat doen en zo hoefde ik steeds minder thyrax te slikken en tot op de dag van vandaag doet ie het net genoeg om dit niet te hoeven slikken, dit tot grote verbazing van dokter van de Merwe,die mij vertelde dat spontane genezing hiervan maar zelden voorkwam! Blij dacht ik 'o nou dan kan dat van de Sjögren ook wel', maar nee volgens ome Joop bleefje dit je leven lang houden en daar heeft ie weer gelijk in gehad.
Tussen dejaren door kreeg ik veel last van blaasontstekingen, tenminste dat dacht de huisarts. Ik slikken de ene kuur na de andere, ja toen was ik nog niet zo bijdehand en vroeg die vent zet het zakie dan eens op kweek! En wat denk je? Niks noppes nada! Geen bacteriën erin dus met briefje huisarts naar van de Merwe. Die zei 'o dan heb je IC', en liet blaasspiegelen doen en meer van die ongein. Maar ik heb nagenoeg geen littekens in mijn blaas! Lucky me! Kreeg weleen briefje mee waar de huisarts op moest laten prikken als het zover was en dan zou ik naar dokter Arendsen moeten maar gelukkig ken ik hem alleen van naam!

Ook was ik vaste klant bij de KNO-arts, altijd waren mijn slijmvliezen gezwollen en reageer ik sterk op parfum, chloor, van het stofzuigen, de krant, (drukinkt is cobalt en zusje van nikkel). Zo zeg daar heb ik ook veel penicillinekuren voor moeten slikken. Enfin hier ben ik paar keer aan geopereerd aan die neus dus en hebben ze een luikje gemaakt , mijn neustussenschot rechtgezet en mijn ene neussschelp uitgelepeld zodat ik meer lucht zou krijgen. Jarenlang heb ik gespoeld metfysiologische neusspoeling! Nu hoeft het veel minder vaak, niet meer dagelijks. Zo dat had ik ook weer gehad. Maar nee al snel kwam het volgende probleem om de hoek kijken!

Ja wat nu weer? Ik kreeg een haartong. De dermatoloog van het SFG, het Sint Franciscus Gasthuis in Rotterdam keek vreemd op dat had ze nog niet eerder gezien. Mijn tong was zwart als de kachel en ik moest het borstelen met een bijtend goedje. De ene test na de andere werd gedaan, plakproeven hier en schrapjes daar. En ze wisten het niet zodoende kwam ik in het Dijkzigt terecht tegenwoordig dus EMC bij de dermatoloog zoals ik hierboven al heb verteld. Hij wist dus gelijk dat ik Sjögren had, maar ook dat ik nikkelallergie moest hebben in voedsel... Ik kwam bij de allergoloog Gert van Wijk in EMc, die man is daar net zo een beroemdheid als onze ome Joop. Weer plakken en prikken. Hij zei 'mevrouw in het ziekenhuis waar u was, daar kunnen ze niet plakken!' Direct kwam er van alles opzetten en wist me geen raad van de jeuk! Dat nikkel ook in voedsel kon zitten? Ik wist dat niet hoor. Enfin ik kreeg een lijst mee waar het allemaal in zat, maar moest directstoppen met kruiden, volkorenproducten en chocolade en noten. Maar nog bleef ik last houden. Toen kwam hij op het idee eens in mijn mond verder te gluren en vertelde dat acrylaten ook nikkel is en dit in een kunstgebit zit. Het hele land afgereisd voor een spulletje waar ik wel tegen kon en dat heb ik dus nu. Maar ja nu is alles zo geslonken dat ik nieuwe kaken nodig heb. Het zakie moet worden opgehoogd, maar geen arts die hier aan begintvanwege de complexiteit want heb ook nog hartritmestoornissen en pfft in mijn gewrichten zit artrose in en ik heb geregeld ontstekingen bursitis in heupen. Dus de oplossing zijn implantaten! Yep! Ik weer blij! Maar was blij met een dooie mus! Hartstikke dood die mus! Beste lezers dit is een ramp! Dit kan niet! Titanium zo blijkt is van nature licht vervuild en de coating erom heen alhelemaal. Alleen zirconium dat kan wel maar dan doen ze alleen bij 1 tand ofzoen niet voor een totaal nieuw gebit. Dan nog, stel dat die pijlers in je kaken wel konden, dan zaten we weer met het probleem van de opbouw. Nou geloof mij maar dit is een heel lang drama verhaal en ik besloot als het zover was, om mijn leven te beëindigen...  Als ik dan verminkt door het leven moet, zonder gebit, dan hoeft het voor mij niet meer... En ja ik ben tot buiten de landsgrenzen geweest. Zelfs mijn kaakbot deugde niet. En ja nu is het dan alsnel zover... Ik heb dit geloof ik uitvoerig beschreven verder in mijn boekje: 'Aan de zijlijn'.

Mijn ondergebit heb ik nog in, het rust op een paar stompjes die schrikbarend snel slinken. Bovengebit heb ik in, maar ja zonder speeksel valt ie naar beneden. En nu het bijna zover is ben ik helemaal niet meer van plan om zelfmoord te plegen, integendeel! Maar moeilijk vind ik het wel hoor en ik zie er erg tegenop. Heb er soms erge nachtmerries van, heel bar. Iedereen weet wel dat ik veel houvast heb aan mijn geloof.

Ondertussen heb ik DRTA en die letters staan voor Distale Renale Tubulaire Acidose, mijn nieren filteren niet meer zo goed.
En verder heb ik een gammaband in mijn bloed het geen wijst op een beginnende Non-Hodgkin.
Dit alles wordt 2x per jaar gecontroleerd, vandaar datik nu tikkie in de rats zit daar een week geleden op mijn controlebezoek ook wel door mij als mijn APK-tje J genoemd, die nieuwe dokter mijn klieren vond klieren. Ze zijn opgezet inmijn hals en in mijn liezen. En terwijl ik dit zit te tikken, steekt die linkerspeekselklier er lustig op los.  DeSjögren is erg actief momenteel. Ben erg benieuwd ook naar de uitslagen van defollow up Hodgkin en uiteraard ook de nierfuncties en de rest.

Vergeet ik bijna nog te melden dat ik letterlijk op hete kolen zit tegenwoordig en dat noemen ze weer perifere-neuropathie. Mijn billen die branden oeijoeiiii, en de plekken breiden zichuit naar mijn schouders en benen, en daar schuurt het en prikt het of het is doof. Van de droogte heb ik heel veel last, mijn huid, keel, neus, mond , maag, longen het meest. Ik smeer en druppel en gorgel de hele dag door. Gebruik ook beide kunstspeeksels. Mijn ogen daarvan zijn de hoornvliezen aangetast, en bijmijn klaagzang in februari van dit jaar dat ik vind dat ik steeds minder goedzie zei de oogarts dat dit door de droogte kwam en het lijkt alsof ik kijk dooreen beslagen ruit. Hij weet geen raad met mijn wolvetallergie, het zit in alle oogzalven.

Ik bedenk net al schrijvende dat ikdus alweer 32 jaar officieel Sjögrenpatiënt ben, maar achteraf bezien had ik het al als kind, immers mijn vullingen vielen toen al uit mijn kiezen.

Nu het is echt een heel verhaal geworden.
Hartelijk bedankt voor het geduld om dit epistel lezen

© 2013

Terug naar ervaringsverhalen

Meer nieuws